Wykopaliska w Suzie:…

Wykopaliska w Suzie: Odkopanie steli zwycięstwa Naram Sina (2254–2218 p.n.e.). Nigdy wcześniej nie widziałem tej fotografii, a o steli kiedyś było, więc ponownie wrzucam.

Dzisiejszy artefakt będzie stary, jeżeli idzie o czas cywilizacji, a nie planety. Wszyscy z pewnością kojarzą Kodeks Hammurabiego, który powstał mniej więcej w XVIII wieku przed naszą erą. Robi to całkiem spore wrażenie nie tylko ze względu na „starość”. Kodeks Hammurabiego zostanie dopiero „pobity” przez kodeks Justyniana (według historyków prawodawstwa). Chciałem za to napisać o steli Naram -Sina. Naram – Sin był akadyjskim królem z XXIII (!) wieku przed naszą erą. Stela została stworzona, aby uczcić zwycięstwo króla nad Lulubejami (opisywanymi jako górski lud). Stela została zrobiona z różowego piaskowca i ma trochę ponda dwa metry wysokości. Kiedy tworzono Kodeks Hammurabiego, to stela Naram – Sina miała już ponad 500 lat. Daje to wgląd, jak stara i nieprzerwana jest cywilizacja żyznego półksiężyca, która mniej więcej kończy się wraz z perską dominacją w roku 550 przed naszą erą.

„Scena na steli przedstawia akadyjską armię wspinającą się po stromych, zalesionych zboczach gór Zagros. Zwycięska armia pokonuje wszelki opór – pokonani wrogowie bądź proszą o litość, bądź leżą martwi pod stopami żołnierzy akadyjskich. Armię do ataku prowadzi sam król Naram-Sin, ku któremu skierowane są oczy wszystkich żołnierzy i pokonanych wrogów. Postać triumfującego władcy jest znacznie większa od innych. Jego głowę zdobi tiara z rogami – nakrycie głowy tradycyjnie zarezerwowane w ikonografii mezopotamskiej wyłącznie dla bogów. W rękach trzyma on łuk i strzałę. Dodatkowo uzbrojony jest w topór i sztylet. Tors króla jest odsłonięty. Ubrany jest jedynie w krótką spódniczkę sięgającą do kolan. Na nogach ma sandały. Pod nogami króla leżą zabici wrogowie. Inny przeciwnik, klęczący przed władcą, próbuje wyrwać strzałę, która przebiła jego gardło. Być może jest to sam Satuni, król Lulubejów. Pozostali, wciąż żyjący wrogowie, podnoszą ręce prosząc Naram-Sina o litość. Za zwycięskim królem akadyjskim kroczy reszta jego armii – najpierw żołnierze niosący sztandary z symbolami bóstw, a następnie żołnierze uzbrojeni w łuki i topory. Nad władcą umieszczone zostały trzy(?) gwiazdy, symbolizujące najprawdopodobniej bóstwa opiekuńcze Naram-Sina. Jest to jeden z pierwszych przykładów ukazania bóstw nie w postaci antropomorficznej, lecz w postaci reprezentujących je symboli astralnych.

Na steli znajdują się dwie inskrypcje zapisane pismem klinowym. Tekst oryginalny, w języku akadyjskim, mówi, że stelę tą wykonano by upamiętnić zwycięstwo Naran-Sina nad Satunim, królem górskiego ludu Lulubejów. W XII w. p.n.e., po zabraniu steli z Babilonii i przywiezieniu jej do Suzy, król elamicki Szutruk-Nahhunte I rozkazał obok tekstu pierwotnego umieścić własną inskrypcję głoszącą jego chwałę. Według tejże inskrypcji stela zabrana została przez niego ze splądrowanego przez armię elamicką miasta Sippar.”

Wiki

#starszezwoje – blog ze starymi grafikami, miedziorytami, rysunkami z muzeów oraz fotografiami

#historia #ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #gruparatowaniapoziomu #fotohistoria #archeologia #historiajednejfotografii #myrmekochoria